Unicorns & Fairytales
unicorns & fairytales - avondje uit
My life Personal

Avondje uit

Ik ging nog eens een avondje uit. Vince was bij oma en opa, manlief ging iets drinken met vrienden. Ideaal om te bloemetjes nog eens buiten te zetten.

Op de planning stond al eventjes een bloggersdate met Nele, maar door omstandigheden ging die niet door. Nou waren er twee mogelijkheden: zetelhangen, bankzitten, netflixen of hoe je dat ook kan noemen of… nog een keer buiten komen. Want geef toe, met een kind in huis komen die momentjes er vaak niet veel meer van. Of toch niet “alleen” nog eens iets gaan doen. Meestal gaan we de donderdagen samen iets doen, of met vrienden iets eten.

Maar goed , ik belde mijn bestie Kim, je weet wel de weddingplanner waarover ik het al eerder had, en die zag het ook wel zitten om nog eens iets te gaan drinken. We besloten om “naar’t stad” te trekken. Bocadero en dan zien we wel. Daar aangekomen kwamen we wel wat bekende gezichten tegen! Fijn. Maar na één wijntje begon ik al te geeuwen en wenste ik mijn bed. Ik dacht: nee kom Nathalie, doe niet zo flauw, verman (of vervrouw!?) je! Ik probeerde mijn geeuwtjes in te houden en besloot het maar bij 1 wijntje te houden. Ik was tenslotte ook nog eens BOB. Hmmm…

Voor ik het wist was het twee uur ‘s nachts en zaten we met 4 man te discussiëren over migratie, geloof, de maatschappij. Jezus, is dat nu bijna 30 worden? Is dat het lot? In plaats van te staan schudden met onze konten op leuke muziek zaten we nu diepgaande gesprekken te voeren over een kwestie die onze petten te boven gingen. Eh!?  Goed, we besloten het voor gezien te houden en ik zette mijn bestie bij haar deur af en kroop zelf mijn nestje in. Na een uurtje kwam ook manlief thuis. Heerlijk uitslapen (alsof dat je dat nog kan!). Om 9 uur stonden we dus paraat. Nu begrijp ik mijn ouders die vroeger zeurden dat ik te lang in mijn bed lag na een avondje uit. Op de duur kan je gewoon niet meer langer slapen dan een bepaald uur.

De volgende morgen had ik net een kater, het leek alsof ik teveel gezopen had en ik voelde me verschrikkelijk. Wat is dat nou weer? Vroeger kon ik uren aan een stuk dansen , uitgaan, drinken en plezier maken en nu, na een avondje bankzitten op Bocadero, was er net een vrachtwagen over me heen gereden. Nee, ik vind dit niet eerlijk. Ik ben bang dat ik dit toch ga moeten trainen. Er zit niets anders op maar ik moet dringend weer meer uitgaan! Of moet ik mij er gewoon bij neerleggen dat dit het lot is van het moederschap en het ouder worden en dat we best gewoon gezellig op restaurant kunnen gaan? Maar kom op, eerlijk… 29 is toch niet oud?

Besluit: leef je leven nu… voor je het weet is het te laat. Maak plezier en geniet van je leven.

Ben ik de enige die zich zo voelt of is dat nou “naar de 30 gaan” en zit ik in een “oh my god ik word 30 crisis? “

XOXO Nathalie

pinit fg en rect red 28 - Avondje uit

You Might Also Like...

4 Comments

  • Reply
    Nicole
    10 juli 2015 at 19:53

    De definitie van lol veranderd voor mij wel ja, ik hoef niet meer zo nodig op de bar staan dansen haha…

  • Reply
    Nele
    10 juli 2015 at 21:59

    LOOOL zo herkenbaar Nathalie – meestal kijk ik naar echt stappen maandenlang uit, vertrek ik om acht en sta ik om negen al te geeuwen – waar is den tijd dat ik het toch tot half twaalf uithield ? *grijns*

  • Reply
    sunny mama
    11 juli 2015 at 06:39

    Haha… heel herkenbaar!
    Toen mijn dochter nog zo klein was, had ik dat ook: graag nog eens willen uitgaan, maar op het moment zelf gewoon moe. Het heeft natuurlijk wel iets met de leeftijd te maken, maar vooral ook met het feit dat zo’n kindje opvoeden veel van je vergt.

    • Reply
      Nathalie
      11 juli 2015 at 13:00

      Ja klopt… Daarom is het belangrijk zeker af en toe nog eens tijd voor jezelf te maken 🙂

Leave a Reply

Read previous post:
DIY | Woonketting

Zelf een woonketting maken stond hoog op mijn bucketlist. Nu het vakantie is heb ik dus af en toe wel...

Close