Unicorns & Fairytales
onderwijs - unicorns & fairytales
My life Onderwijs Ontwikkeling

Hoe ik persoonlijk vind dat we ons onderwijs moeten aanpassen

Ik ben altijd een vooruitstrevend iemand geweest denk ik. 12 jaar geleden, toen ik begon, was ik al één van de weinige leerkrachten op mijn school die WO thema’s en andere vakken in een speciaal jasje goot. Veel samenwerken, veel opzoeken, toffe zelfgemaakte materialen gebruiken, leuke alternatieve werkvormen integreren, leren plannen, projecten opstarten en vooral: bezig zijn met de materie door te doen en niet door gewoon braaf op de stoel te zitten en te luisteren naar de persoon vooraan. Mijn deur stond open, mijn klas was steeds gevuld met kinderstemmen die aan het overleggen waren, aan het werk waren en vooral niet stil zaten. Tenzij op bepaalde momenten wanneer ik iets volledig nieuw ging uitleggen en hun focus nodig was. Nu is het gelukkig niet meer zo ‘raar’ maar soms schrik ik ervan hoe ouderwets bepaalde dingen nog worden gedaan, Anno 2019. 

Kinderen zijn geen kinderen meer van 30 jaar geleden

Allereerst wil ik beginnen met het volgende: kinderen zijn geen kinderen meer van vroeger. Wij ook niet. Mensen, dieren en planten evolueren. Er komen nieuwe invloeden en mensen passen zich nu eenmaal aan. Dat staat zelfs in de leerplannen. Dus zo gek is het niet dat er veel veranderd is in ons leven. Denk maar aan onze grootouders. Mijn bomma waste nog met de hand, droogde haar kledij op de “stoof” en had geen draadloze telefoon. Internet bestond nog niet, ‘smartphones’ al zeker niet en spelen deden de kinderen buiten. Televisie was iets dat  sommige gezinnen hadden en dan nog … Kinderen van die tijd leefden buiten en hadden veel minder prikkels dan nu. Ze hadden andere bezigheden, andere gewoontes, werden vaak heel strikt en gelovig opgevoed. Geen discussie over schermtijd en gsm aan tafel. Kortom, alles was anders. Beter? Misschien. Misschien ook niet. Elke tijd heeft zo zijn goede en minder goede kanten. Maar wat we vooral niet meer mogen doen is steeds vergelijken. Je kan geen appelen met peren vergelijken. Dus steek je tijd daar niet in. Steek je tijd liever in innovatie, creativiteit.

Overprikkeling

Kinderen van nu worden grootgebracht met andere zaken. Je kan er niet aan ontkomen, ze groeien op in een technologische wereld waar langs alle kanten prikkels binnenkomen. Ze spelen veel minder buiten. Niet alleen door technologie, ook omdat er gewoon veel meer bewoners op deze aarde zijn, veel meer voertuigen zijn en omdat het ook minder veilig is geworden om zomaar in elke buurt op straat te spelen. Door de media worden de gevaren eens te meer verspreid en weten we gewoon veel meer dan vroeger en ouders zijn vaak bang om hun kleine kinderen buiten te laten spelen. Langs alle kanten zijn mensen bereikbaar. Iedereen heeft een telefoon, televisie en vaak nog randanimatie zoals iPad, games, PC, etc…  Wij ook hoor. Dat hoort bij het leven van nu en in de toekomst zal technologie enkel toenemen. Dus zullen er andere jobs komen (net zoals de lantaarnaansteker verdween, zullen bepaalde jobs van nu ook verdwijnen en vervangen worden door andere zaken) en zullen we technologie moeten omarmen en integreren in ons onderwijs zodat kinderen er op een gezonde manier mee leren omgaan. Want zoals het mooi in het magazine Flow verwoord staat: er is één ding waar technologie in tekort schiet en dat is emotie, het menselijke.

Quality time

Vroeger waren veel moeders thuis. Ze zorgden voor het (grote) gezin en hadden veel tijd tijdens en na school om te komen helpen, om huiswerk te maken, om te poetsen. Hun leven bestond grotendeels uit opvoeden (en dat was een zwaar leven, dat ga ik niet ontkennen). Maar nu gaan beide ouders vaak werken en komen ze thuis na een lange werkdag, soms heel laat of werken ze in shiften. Daarnaast hebben kinderen ook hobby’s. Sporten, scouts, kunstacademie etc… Wat niet erg is hé. Maar vaak staat dan nog eens extra huiswerk maken voor school in de weg van quality time. Doen bepaalde kinderen misschien té veel? Dat kan, dat ga ik niet ontkennen. Maar wie zijn wij om hen dat te ontzeggen? Wij hebben allemaal recht op ontspanning, in welke vorm dan ook.

Andere noden, andere interesses

Kinderen van nu hebben andere noden, andere interesses en moeten anders worden aangepakt. Ook het M-decreet zorgde ervoor dat meer en meer kinderen met noden in grote overvolle klassen zitten. Mijn mening daarover is verdeeld. Laat ons zeggen dat ik vind dat bepaalde kinderen gelukkiger zouden zijn in kleinere aangepaste klassen en ik weet waarover ik spreek.  We zijn er gelukkig al uit dat bepaalde kinderen niet ‘dom’ zijn maar gewoon een leerstoornis hebben en een andere aanpak nodig hebben. Geen probleem, daar kan ik alleen maar om juichen. Ik ken hele slimme kids die door hun dyslexie of dyscalculie of fysieke handicap dachten dat ze niets konden, terwijl ze er niets aan konden doen.  Maar goed. Dat maakt gewoon dat we anders gaan moeten lesgeven, dat we andere zaken nodig hebben om goed onderwijs te geven en dat we ons anders gaan moeten organiseren. Eigenlijk ook een mindshift nodig hebben.

Intrinsieke motivatie

Laat ik beginnen met intrinsieke motivatie. Dat is wat kinderen (en iedereen) van alle tijden nodig hebben. Wanneer je gemotiveerd bent om iets te doen, gaat ALLES beter: leren, onthouden, willen, doen…  De tijd dat de leerkracht vooraan stond en dat leerlingen braaf (maar oplettend???) naar hem luisterden is gedaan. De tijd dat ouders opkeken naar de leerkracht is ook gedaan (jammer genoeg). Laat ons dus de handen in elkaar steken en anders gaan denken. We moeten kinderen motiveren. En hoe doen we dat? Door aan te bieden wat kinderen nodig hebben. Niet iedereen is handig, niet iedereen rekent goed, niet iedereen kan 5 talen leren. Dat is logisch. En toch bieden we onderwijs aan dat voor iedereen hetzelfde is. Wiskunde, taal, spelling, WO en enkele luttelige uurtjes LO en MUVO (muzische vorming) terwijl die laatste twee oh zo belangrijk zijn voor de ontwikkeling van kinderen. Want ook al lijken knutseluurtjes nutteloos, je zou eens moeten weten wat ze daar allemaal van leren. Er zou meer ruimte moeten zijn om te ontdekken en te doen. Tijd nemen om iets eigen te maken…

Talenten ontdekken

Ik pleit voor het volgende: laat kinderen hun talenten ontdekken. Door ze ruimte en mogelijkheden te geven. Wanneer je hen dat niet aanbiedt zullen ze het ook niet kunnen ontdekken. Onderwijs is veel meer dan de ‘verplichte’ vakken. Je moet kinderen ook leren kiezen, doorzetten, ontdekken, creatief zijn, initiatieven leren nemen enz… Door enkel op een stoeltje te zitten, niet te mogen bewegen en te moeten luisteren gaan ze niet veel leren en ook niet gemotiveerd zijn. Door kinderen af te kraken wanneer ze niet stilzitten of iets verkeerd doen evenmin. Door ze 100 werkblaadjes oefeningen te laten maken met oefeningen die ze al kunnen ook weer niet. Moeten de kinderen schaal berekenen? Misschien kan je met hen dan effectief eens iets maken, het eerst op schaal laten tekenen en nadien in ateliers laten maken. Ik denk spontaan aan een vogelkastje bijvoorbeeld.

Ateliers

De laatste tijd denk ik veel na over hoe wij het onderwijs anders zouden kunnen invullen en ik kom steeds terug op hetzelfde: ateliers. Kinderen kunnen in bepaalde namiddagen deelnemen aan ateliers. Soms eens verplicht om iets te leren kennen, andere keren naar keuze, zodat ze kunnen ontplooien in hetgeen dat ze graag doen. Ik zal eens een voorbeeld geven van hoe ik dat zie:

WO, wiskunde, taal, MEDIA, STEM, techniek, MUVO en LO wordt in die ateliers gecombineerd. Bijvoorbeeld; kinderen die graag met hun handen bezig zijn kunnen voor de vogels in de winter een nestkastje ontwerpen. Zelf. Eerst op schaal tekenen (wiskunde), daarna uitvoeren. Kinderen die absoluut niet graag timmeren, maar wel creatief zijn en graag schilderen, kunnen samenwerken met kinderen die graag timmeren en met de handen bezig zijn. Ze maken samen het nestkastje. Of apart. Nadien worden de nestkastjes door de kinderen die kiezen voor kunstatelier geschilderd. Of met andere materialen bewerkt, het moet niet altijd schilderen zijn. Kleuters kunnen dan weer voedsel maken voor de vogels en dat wordt ook aan die kastjes gehangen.

Of wat denk je van Labo’s? of techniek? Muziek? Zang? Programmeren?

Ook leerkrachten kiezen dan welk talent ze willen inzetten. Of werk samen met organisaties, mensen van de buurt, laat eventueel bepaalde kinderen eens naar een rusthuis gaan, naar een ziekenhuis, naar weet ik veel waar. Maar zet in op talenten van kinderen, laat hen proeven van wat mogelijk is. Laat hen ontdekken waar ze goed in zijn en wat ze graag doen. Laat hen ook ontdekken wat ze niet graag doen.

En ja, dat vergt een hele organisatie maar waar een wil is, is een weg… begin alvast met wat je wél hebt. Telenten van leerkrachten.

Rust vinden

En vooral… laat kinderen terug hun rust vinden.  Schaf dat onnodige huiswerk af (dus biedt enkel nuttig huiswerk aan en zeker naar het middelbaar toe) en laat ze andere dingen doen. Laat hen samen met hun ouders eens naar buiten gaan. Verzamel herfstvruchten, maak samen een herfsttafel. Laat hen zelf een internetloze avond organiseren met spelletjes, lekkers en gezelligheid. Laat hen eens een feest in elkaar steken, een mini onderneming opzetten. Laat hen een oplossing bedenken voor een bepaald probleem.  Laat hen lezen uit boeken die ze leuk vinden, geef tips mee om noodzakelijke dingen te leren op een interessante manier en leer hen creatief nadenken zodat ze zelf oplossingen kunnen bedenken voor problemen. Stop met dat zoveelste blaadje huiswerk tegen de volgende dag. Kinderen die het al kunnen, gaan er geen baat bij hebben en kinderen die op school al moeilijkheden hebben ondervinden nog maar eens een strijd. Soms ten koste van kostbare tijd met hun ouders. Laat hen plannen en geef huiswerk of lessen een week op voorhand mee. Laat hen hun sociale leven samen met hun (huis)werk plannen zodat ze ook nog hun hobby’s kunnen doen. Zodat er tijd genoeg is om te falen en opnieuw te proberen. Laat kinder rustmomenten vinden… Ik pleit voor enkel noodzakelijk huiswerk zoals oefenen voor lezen, tafels leren, leren plannen , leren leren enz…. Spellingsblaadjes zullen ze op school wel krijgen zeker? In de hogere jaren kan het leren leren natuurlijk wel opgebouwd worden.

Meer handen

Maar het zou ook veel beter zijn moest de overheid hier ook in meegaan en zien dat ons onderwijs niet meer voldoende heeft met 1 leerkracht voor 1 overvolle klas. Willen we mensen maken die creatief zijn, ondernemerd zijn en willen we op het niveau van alle kinderen draaien, dan MOETEN er meer handen zijn. Dan gaan we baat hebben bij co-teachen, ateliers en samenwerkingen met professionelen die bijvoorbeeld gespecialiseerd zijn in houtbewerking, tuin, kunst etc… Werk samen met organisaties uit de buurt? Misschien kan dat al een stap zijn.

Je kan dat al doen met je collega. Werk volgens een 3 of 4 sporenbeleid en geef les op maat van de kinderen. Kinderen die uitdaging nodig hebben die zullen dat krijgen en jij als leerkracht kan daar mee voor zorgen. Kinderen die extra hulp nodig hebben kunnen op die manier ook op hun niveau werken. Stop met te denken dat je werkblaadjes volledig moet maken, stop met de denken dat je überhaupt voortdurend werkblaadjes nodig hebt om iets te leren. Ook jij, de leerkracht, bent niet meer de leerkracht van 30 jaar geleden.

 

XOXO Nathalie

 

 

 

pinit fg en rect red 28 - Hoe ik persoonlijk vind dat we ons onderwijs moeten aanpassen

You Might Also Like...

3 Comments

  • Reply
    Marijke
    2 oktober 2019 at 11:18

    Voor een heel groot deel met je eens.
    We zijn in het onderwijs vaak veel te conservatief. Echter om hier goed aan te sluiten op het middelbare onderwijs, wat wellicht nog conservatiever is, is huiswerk wat mij betreft een must! Anders verzuipen ze echt als ze dit niet leren. Dus eigenlijk zelfs meer geven dan er nu gebeurd.
    Wel goed kijken naar wat natuurlijk. Leren plannen en zinvol werk doen en niet het zoveelste blaadje met spelling idd om maar huiswerk te geven. Maar zinvolle opdrachten, verzamelen van materiaal om opdrachten te kunnen doen op school, uitwerken van presentaties, er is genoeg te verzinnen.

    • Reply
      Nathalie
      2 oktober 2019 at 14:24

      Ik heb een kleine zin eraan toegevoegd want ik bedoelde ook hetzelfde qua huiswerk maar ik doelde met onnodige op nutteloos. Een zoveelste blaadje. Maar idd wel leren plannen, creatief zijn en zo van die zaken. Maar een blaadje om een blaadje te geven… pffff….

  • Reply
    Monique
    4 oktober 2019 at 13:10

    Don’t reluctant to open your purse, when should spending money, we must always spend cash none can hesitantly.

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Wij gaan één dag per week vegetarisch eten!

Vandaag is het de WORLD VEGETARIAN DAY!  En wij doen mee want we hebben besloten dat we vanaf nu minstens...

Sluiten